21-08-03

PATAN, knock, knock, knocking on heavens door

One of our first observations in Nepal - besides the friendliness and modesty of the Nepali people - is how their religious experience is woven into their daily grind. On every streetcorner, every square - and there is a multitude - arise ancient temples of all sizes and style - not unlike the little chapels dedicated to Mother Mary along the flemish country roads.
Nepalis will use any exuse to celebrate and honor the Hindu Gods or The Buddha with offerings of flowers, rice and some yet undefined red colored substance. Our first morning here, in a school right next to our hotel, women and children were chanting to honor Lord Krishna on his birthday. We recognized some of the mantras and it set the right mood for us. No need for a stereo here. The sounds are broadcast on our very own airwaves. 
 
Our hotel www.summit-nepal.com is located between Patan and Katmandu. Patan, Bhaktapur and Katmandu are the 3 ancient, glorious, royal cities in the valley. Patan is now our base camp for eploring the valley. It is more relaxed and more Buddhist - relaxed and Buddhist could very well be synonymous - then big neighbor Katmandu, by which it is slowly being absorbed. the acient ame for Patan is Lalitpur - gorgeous city. It has a gypsy like atmosphere, with lots of dark, narrow and smelly allies. In grimy, dark little workshops everywhere multitudes of craftsmen are hammering out copper and bronze statuettes of the varied Hindu Gods as well as the Buddha and his pals. In just as many, if not more, tourist shops same stauettes are displayed aiming to conquer the hearts of tourists like us - of which presently there are very few, due to the monsoon season and the socio-political climate. Good for us, pity for the Nepalis. To get a better understanding of the pantheon of Gods and Goddesses on display, one can visit Nepal's premier cutural historic museum located in Patan's Durbar square. So we did and we were impressed. The interested reader of this  journal can simply click on  www.patanmuseum.gov.np , and you too will feel like you were knock, knock, knocking on heaven's door. 

Back at the summit Hotel in the afternoon, we found the neighbors still chanting Hare Krishna and Om Nama Shivaya. They continued with unrelenting fervor into the night. When we finally went to bed shorly after midnight, the Gods must have taken pity on us weary travelers and the chanters called it a night too.
_________________________________________Namaste from Pieter and Johan_____
________________________________________________________________________
 
Een van de eerste dingen die opvallen bij de Nepalezen -naast hun vriendelijkheid en bescheidenheid- is de verwevenheid van hun godsdienstige beleving met het leven van alledag.
Overal op ieder pleintje -en er zijn er nogal wat!- of straathoek verrijzen kleine en grote tempels of venstertjes met goden en godinnen.
Iedere gelegenheid is goed voor de Nepalees om feest te vieren en de hindoegoden of Boeddha te eren met een offerande van bloemen, rijst en rood gekleurde stof.
De dag na onze aankomst zongen kinderen in het schooltje op 100 meter van ons hotel luidkeels en vol overtuiging continu mantra's ter ere van de geboortedag van Lord Krsna.

Patan, samen met Kathmandu en Bhaktapur een van de 3 oude glorierijke koningssteden in de vallei, is onze uitvalsbasis geworden.
Het is er relaxter en boeddhistischer (of zeg ik nu tweemaal hetzelfde?) dan in zijn grote broer Kathmandu waarmee het stilaan als voorstad vergroeid is geraakt.
De oude naam voor Patan is LALITPUR (letterlijk wondermooie stad). De sfeer is er wat bohemienachtig en in duistere ateliertjes toveren tientallen ambachtslui -eigenlijk veeleer kunstenaars- de prachtigste bronzen en koperengouden sculpturen van alle goeden en godinnen uit het hindoeistische en boeddhistische pantheon.
Wie hiervan iets meer wil snappen brengt daarom best eerst een bezoekje aan nepals belangrijkste en mooiste cultuurhistorisch museum in Patan  www.patanmuseum.gov.np
Dit hebben we dan ook gedaan samen met een bezoekje aan de gouden tempel in de stad en we kwamen fel onder de indruk van de ongeevenaarde kunstzinnigheid van dit volk.
Alsof ze met hun spirituele en geconcentreerde handenarbeid een deur willen open naar de hemel...knock, knock...
 
Namaste van de bohemiens Johan en Pieter
www.summit-nepal.com
 



15:46 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.