26-08-03

INTENSE SENSATIONS IN BOUDHA...

"What's the worlds greatest lie?" the boy asked, completely surprised.
"It's this: that at a certain point in our lives, we lose control of what's happening to us, and our lives become controlled by fate. That's the world's greatest lie."
" That's never happened to me", the boy said. "They wanted me to be a priest, but I decided to become a shepherd."
"Much better," said the old man. " Because you really like to travel."

uit The Alchemist - Paulo Coelho (lees dit boekje!)
 
Boudha of Boudhanat is een van die magische plekken op de wereld. Het plaatsje ligt 5 km ten noordoosten van de hoofdstad en bevat een van de grootste stoepa's ter wereld. Het is ook het belangrijkste Tibetaans Boeddhistisch monument buiten Tibet. Tibetanen noemen het gewoonweg Chorten Chempo of 'grote stoepa' en het heiligdom is sedert 1959 het mekka van de Tibetaanse ballingen in Nepal.
Het meest opvallend zijn de naar de 4 windstreken priemende ogen van Boeddha boven de halfronde reuzenkoepel.
Pelgrims stappen het pleintje af met de wijzers van de klok mee en prevelen mantra's terwijl ze aan de gebedsmolentjes draaien. Iedere draai zou naar verluid de mantra's op de papyrusrolletjes in de molens 11.000 keren het universum insturen. Terzelvertijd zetten de muziekwinkeltjes aan de rand van het plein de ganse dag hun CD-speler op 'repeat' en draaien allemaal dezelfde in de mode zijnde 'new age' versie van een 'Om Mani Padme Hum' song.
De stoepa staat bekend om zijn wensvervullende eigenschappen maar verkopen doen de winkeltjes weinig. Nepal schreeuwt om meer toeristen in dit laagseizoen!
Na enkele stapjes richting Nirvana beslissen we op verkenning te gaan om een nieuwe verblijfplaats te zoeken voor de komende dagen.In een cirkel van 200 meter rond de stoepa liggen tientallen veelkleurige Tibetaanse kloosters (gompa). In het Schechen Tenyi Dargyeling (Nyingma Pa) huist de originele lama-orde van de roodmutsen, waarvan de stichter Padma Sambhavea hier heel populair is .

De ochtendpuja (dienst) is net afgelopen en tientallen 'little boeddha's' dartelen vrolijk en welgemutst in hun wijnrode-okergele mantels over het binnenplein of oefenen hun 'martial arts'...
Een oude abt die net de deur van de tempel wil sluiten, ziet onze interesse en laat ons nog even binnen. In de ruimte hangt nog een mengeling van gewijde geuren en mannenzweet rond de veelkleurige matrasjes op de grond. Beleefd opgevoed als we zijn, willen we zoals in onze kerken de middenbeuk nemen, maar de oude monnik murmelt wat binnensmonds en wenkt met zijn hand dat we -inderdaad!- in klokwijzerzin moeten stappen. De muren en plafonds zijn prachtig versierd met tientallen mystieke wimpels, mandala's en andere schilderingen. Vooraan 3 indrukwekkende, hemelshoge vergulde Boeddhabeelden en een beeld van Padmasambhava, de wijze boddhisattva-Rimpoche die het Boeddhisme in Tibet introduceerde zowat 13 eeuwen geleden.

We zijn alleen in de tempel en zoniet aan de grond genageld dan toch wat in hemelse sferen. Bij het buitengaan geven we de tempelwachter een kleine offerande en hij murmelt weer dat hij voor ons zal bidden maar dat hij nu wat wil gaan slapen.
Het Guesthouse Rabsel annex vegetarisch restaurantje dat bij het klooster hoort lijkt ons een prima keuze te worden voor de komende dagen.
Terug op het stoepaplein gaan we op zoek naar 'water', ons dagelijks terugkerend ritueel - ik heb immers mijn liefste Veerle beloofd veel water te zullen drinken!...

Omdat Piet en ik allebei onze verjaardag zullen vieren op reis (Piet op 29/8 en ik op 15/9) hebben we allebei uit het verre thuisland een lekkernij meegenomen die we in Nepal niet dachten te vinden: namelijk twee tabletten donkere chocolade. Wanneer Piet in een winkeltje wat rondneust tussen de rekken met zoetigheden, twinkelen in het duister plots enkele gouden letters op: "Intense Sensations"...: onze 71% chocolade pur van.... Cote D'Or!!!
 
AFSCHEID VAN DE 'SUMMIT...'
 
Na een intermezzo in de Thamel in Kathmandu, een wat teleurstellende buurt volledig gecommercialiseerd in functie van toerisme en trekking, nemen we afscheid van de Summit. De rugzak vullen vraagt nog onwennig veel tijd, maar we leren iedere dag bij; (gisteren nog knoop aan mijn broek leren naaien met het nieuwjaarscadeausetje van Saint-Louis!)
In de lounge van het hotel ontdekken we aan de wand  een compositie van de franse fotograaf Eric Vally, die met zijn gezin enkele keren in het hotel heeft gelogeerd en een poster van zijn film 'HIMALAYA' gehandtekend door de crew.
De Summit was een prima plaats om tot rust te komen door zijn prachtige tuin en zijn oorspronkelijke Newaribouwstijl -veel houtsnijwerk, roodbruine bakstenen en breed overhangende daken. We logeerden in het oorspronkelijke 'Holland House', een bijgebouwtje voor low-budget travellers, maar konden toch volop genieten van de faciliteiten en de prima service.

Ons nieuwe verblijf, het Rabsel Guesthouse (www.rabselguesthouse.com), is de helft goedkoper maar heeft heel nette kamers, die ook uitgeven op de oase van een binnentuin vol bloemen, kikkers en vlinders zo groot als mijn hand.
Om 5.45 uur 's morgens word ik wakker van de Tibetaanse geluiden: cymbalen gekletter en gezangen vanuit het nabije klooster, uitgebreid keelgeschraap, gespuw en gegorgel van pas ontwaakten en het gezang van een Tibetaan die vrolijk en heel luid aan de slag gaat.
Morning has broken... Ik luister naar een stukje ochtendmuziek op mijn Zen-Nomad MP3 speler en draai me nog eens om in mijn bed...
 
Groeten van de nog steeds niet bekeerde zwervers J en P...







15:29 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.