30-08-03

PASHUPATINATH, seks en drugs en shivaroll *...



* Deze titel dient enkel om alle surfers die het trefwoord 'seks' in de zoekmachines tikken, naar onze weblog te lokken (= 'weblokken')! Alhoewel... maar leest u vooral verder!!!

Pashupatinath (spreek uit Posj-patti-nat) is het heiligste hindoe-pelgrimsoord van Nepal, een verbazingwekkende enclave van tempels, openbare crematieplaatsen, rituele baders in de heilige Bagmati-rivier en Sadhoes (heilige mannen en vrouwen).
Pashupatinath ligt op zowat een half uurtje stappen vanuit Boudanath. We wandelen langs wat rijstveldjes en armtierige barakjes waar het dagelijks leven zijn gang gaat. Hier een gans ander Nepal dan in de stad...

Kinderen stappen met hun rugzakjes vrolijk taterend in hun uniformen (wit hemd, grijze broek of rok, donkerblauwe sokjes en obligate 'cravatte'!) naar school. Kinderen zijn in Nepal opvallend open zelfs naar 2 blanke 'vreemdelingen' zoals wij. Altijd weerklinkt er een vrolijk en kordaat 'Hallo! of Namaste!'.. En de ouderen zijn steeds bereid hun Engels wat te oefenen met ons en de meisjes giechelen zoals overal ter wereld. Enkele adolescenten spelen een soort schuifbiljart met hun vingers en jetons. Als we meer dan 3 uren later terugkeren, zijn ze nog altijd bezig...

Niettegenstaande de vervuiling wordt de Bagmatirivier door de Hindoes beschouwd als de heiligste rivier in de vallei. Als men sterft en hier wordt gecremeerd, is men verlost van eeuwige reincarnatie.
Volgens onze sympathieke jonge gids, Kabindra, branden de vrouwen een half uurtje langer (3 uren) dan de mannen. Zijn uitleg dat dit met hun hoeveelheid 'vet' te maken heeft, klinkt niet zo overtuigend...
Tot 1900 pleegden de echtgenotes nog 'suttee' (rituele zelfdoding) op de brandende lijkstapel van hun echtgenoot. Ondertussen is dit gebruik verboden maar nog steeds gelooft men dat echtelieden die hier samen baden in een volgend leven weer met elkaar trouwen. Waar dat goed voor is, Brahma mag het weten !
Mijn rough guide Nepal vermeldt dat vrome hindoes aan het eind van hun leven zich terugtrekken in de dharamsala (soort rusthuizen) rond de hoofdtempel. In hun laatste uur worden de stervenden dan op een schuin stuk steen gelegd met hun voeten in de Bagmati, waarna ze voor een laatste keer drinken krijgen uit de heilige rivier, wat hen wellicht definitief de das omdoet! (red)

In alle tempeltjes (Shivalaya) zie je de rechtopstaande lingam (fallusstenen) rustend op de ronde Yoni ter ere van de god Shiva die hier vereerd wordt in een van zijn minzamer gedaanten als 'Koning van de dieren' (Pashupati). In ieder geval zitten hier op de top van de heuvel tientallen krijsende en stelende aapjes rond te huppelen. Wanneer eentje ons te dicht nadert (ze durven wel eens aanvallen) haalt onze gids zijn riem uit zijn broek en dreigt hem af. De aap springt vliegensvlug op een shivalaya en brult imponerend.
Telkens onze gids tussen de tempeltjes wat koeiedrek ziet liggen, waarschuwt hij ons door te zeggen: "Holy Cow!". Ik antwoord hem dat wij eerder " Holy shit!" zouden roepen, vooral dan als we erin trappen...

Hij leert ons ook wie de echte 'holy men' zijn en wie de fakers (voor de toeristen). Deze Sadhoes, heilige mannen en yogis, dragen dreadlocks en hebben een speciale status. Ze verkiezen Nepal om wille van de vele amoureuze en ascetische daden van Shiva, hun favoriete god. Ze leven solitair, soms in grotten, zijn altijd onderweg en verzamelem aalmoezen. Vraag hen nooit naar hun leeftijd, van waar ze komen of waar ze naartoegaan. Net als Shiva gebruiken ze vrijelijk (en voor hen legaal) het verdovend middel ganja (cannabis). Sommige wrijven zich in met as, symbool van Shiva als de vernietiger en veranderaar, zowel bergtop-asceet als de sjansende god van de fallus.
Weer anderen volgen de cultus van het tantristische pad van de linkerhand (een verwijzing naar de hand die voor onreine taken wordt gebruikt) en geven zich over aan vreemde, esoterische of afwijkende praktijken om de illusoire aard van de realiteit te transcenderen en zich van sensuele passies te bevrijden. Het opheffen van een steen van 80 kg met hun penis lijkt op een soort kemistruuk, maar dan wel een die -volgens onze gids- je maag doet keren. Gezien mijn motiliumpilletjes in het guesthouse liggen, passen we wijselijk voor zijn aanbod om de zaak eens van dichtbij te gaan bekijken.

Wie we wel ontmoeten is Milk Baba, de melkgoeroe die al jaren enkel en alleen leeft op melk. Hij ziet er dan ook wit van. (echt waar dit is geen mop!). De ogen van de man stralen en er gaat een enorme rust van hem uit. Hij vertelt ons over de landen die hij heeft bereisd in Europa. Rond zijn eenvoudig verblijfje wachten iedere dag tientallen Nepali op zijn zegen en wat eten...
We besluiten om terug te keren en een pannenkoekje te gaan eten. Ik neem er een koffietje bij met wat... melk. Mijn lidmaatschap van de melkbrigade ligt immers al een eeuwigheid achter mij... mijn armen zijn dan ook -in plaats van wit- goed roodverbrand van de zon onderweg... Ik voel me een beetje koffie-baba...

van uw reporters ter plaatse Joyoni en Pietlingam...





08:32 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

knappe foto! Hello,
Wel bij die foto,....moest ik plots aan voorbestemdheid denken.
Stel dat die sadhus,per ongeluk aan de zuidpool zouden worden geboren...geen kleding ,weinig eten,geen toeristen......,
Groetjes,

Gepost door: gilbert,baum | 27-05-06

De commentaren zijn gesloten.