25-09-03

ALLEMAAL BEESTJES...

" If you don't know
where you're going
any road will take you there..."
 
George Harrison
 
Net zoals godsdiensten maken dieren integraal deel uit van het dagelijkse leven in Nepal. Je vindt ze overal en in alle formaten, kleuren en gezindheden..
We hadden het vroeger al over de heilige koeien op straat. Hier in Pokhara heb je ook veel rondwandelende zwartgrijze waterbuffels. Meestal kiezen ze voor het midden van de rijweg of ...wat daarvan over schiet. Gisteren stopte er een plots voor het cybercafe en maakte dan gezwind rechtsomkeer... Wellicht was hij zijn hotmailadres vergeten! Auto's toeteren voor voorbijgangers en fietsers maar niet voor straatbuffels. Ze vertragen of ze stoppen tot de baan weer vrij is: een merkwaardig fenomeen voor iemand met een boerenverstand zoals ekik.
Verder heb je hier natuurlijk heel veel honden. De meesten zien er wat verwaarloosd uit, krabben hun vlooien of hebben huidziekten en zijn altijd wel aan het schooien voor wat overschotjes. Sommige vergezellen je een ganse tijd op wandeltocht en verdwijnen dan weer even plots als ze kwamen opdagen.
Wanneer we 's avonds naar ons hotel terugkeren ligt er ook altijd een hond languit op zijn zij te slapen, steeds op dezelfde plaats midden de rijweg. Dat hij iedere dag weer overleeft verwondert ons telkens, aangezien veel motorrijders hier de gewoonte hebben om in het donker zonder licht te rijden. And... by the way... in sommige straten doen de mensen hier gewoon de straatverlichting branden met een schakelaarke aan de paal.
 
Vogels zijn er  in Nepal van allerlei pluimage. Je hebt natuurlijk de alomtegenwoordige grijskop kraaien die stelen als de raven en voortduren 'kraaien' als de... euh... kraaien... en geweldig veel lawaai maken.
Verder zijn er de statig overzwevende roofvogels ('n soort arend), de witte kraanvogels en allerlei gevederden waarvan ik nog de naam niet ken, maar waaronder een opvallend vogeltje met felle lichtblauwe kleuren, totnogtoe het mooiste is dat ik observeerde.
 
En dan zijn er natuurlijk nog de ambetanterikken zoals de muggen, de springende spinnetjes en de ordinaire superspinnen (zoals thuis maar nog groter) en de kleine mierkes die geen snoepje omgemoeid laten en af en toe ook een kakkerlak...
En er zijn gelukkig diegenen die die ambetanterikken ook wel eens lusten zoals de hagedis die al de ganse tijd bij ons op de kamer woont en de gekko's in de tuin.
 
Tenslotte zijn er rond deze tijd van het jaar ook nog de bloedzuigers, vooral dan in de bossen. Kleine kronkelende, ietwat op 'n duizendpoot gelijkende insecten, die zich in een mum van tijd aan de rand en de zool van je schoenen vasthechten en naar binnen willen kruipen om de vampier uit te hangen. Het blijft dus oppassen geblazen, maar met het verdwijnen van de moesson zullen ook deze dracula's opnieuw vertrekken (schone 'leechees' (bloedzuiger in het engels) duren nooit lang!) en kunnen wij ook eindelijk beginnen trekken...
 
Rintintin en Lassie...


13:26 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.