30-09-03

JEANMARC, SUSO et MAYA DEVI...

Een doordeweekse dag in Nepal en we huren een roeibootje voor een half dagje. De 'Gautama 1' brengt ons uiteindelijk naar een pleisterplaats 'Maya Devi' aan de rand van de weg die langs het Fewameer kronkelt.
Het plaatsje heeft iets oud-authentiek met zijn 5 gezellige, roestbruine logeer-bamboehutjes met een strooien dakje.
De vrouwen zijn bezig een tuintje aan te leggen als we het bootje aanmeren.
Jean-Marc, fransman, ex-stuntman en bodyguard, wereldreiziger en fulltime 'bonvivant' komt aangereden met zijn Royal Enfield Thunderbirdmotor 350 en is blij les belges terug te zien.
Normaal is het erg druk in Maya Devi, maar vandaag zijn we voorlopig de enige klanten. We installeren ons op het gezellige terras met zicht op de rijstvelden en het uitgestrekte meer. Vrouwen in rode sari met zware manden op de rug passeren als een lint langs de weg.
Jean-Marc, eind veertiger, heeft sedert enkele weken nog maar 'de baraque' overgenomen en met zijn entoesiasme en levenservaring probeert hij stap-voor-stap een goeie mix te realiseren van Nepalese tradities en smaken en behoeften van westerse reizigers.
Vooral op het vlak van voeding geraakt het plaatsje op korte termijn en via mond-aan-mond reclame snel gereputeerd.
We bestellen een soep van kip en champignons en een schoteltje frietjes (we blijven belgen) gemixt met hartige kruiden en wat groenten. Als toetje kiezen we voor een 'appeltaart a la francaise'...; een heerlijke mengeling van kruimel- en andere deeg en ook de appeltjes van Pokhara smaken subliem.
JeanMarc serveert er een schoteltje mierzoete streek-natuurhoning bij die ons gehemelte streelt langs alle kanten. We drinken er een gezonde verse gember-hot lemon drankje bij.
Spencer, een Engelsman, die we een weekje eerder voor het eerst hebben ontmoet toen hij er een busrit van 21 uren had op zitten, heeft ondertussen al een betere kleur gekregen. Hij vervoegt ons gezelschap. De patron, Jean-Marc heeft een creatieve kijk op zaken doen in Nepal maar klaagt over zijn gevecht met de papieren tijgers, de bureaucratie en de corruptie. Ook over zijn reizen naar India heeft hij curieuse en spannende verhalen te vertellen.
Hij doet dat 'a la francaise'... met heel veel humor en charme... Hij is de perfecte gastheer maar heeft wel eens je hulp nodig om de rekening op te maken.
Op enkele weken tijd is het plaatsje, dat toch enkele kilometer van het centrum verwijderd is, uitgegroeid tot een ontmoetings-trefpunt voor rare vogels van allerlei pluimage!
Veel gewone toeristen rijden of stappen er voorbij zonder zelfs het idyllische plaatsje op te merken.
Maar reizigers zoals wij met een zee van tijd en die zich ter plaatse wat aanpassen, weten het te vinden en komen er terug om te kletsen en te lachen en naar goeie muziek te luisteren.
De namiddag trekt langzaam voorbij als een eeuwigdurende vakantiedag: relax en cool! De moesson heeft nog wat naweeen en het begint wat te druppelen. We nemen afscheid van Jean-Marc en zijn lieftallige nepalese vriendin, Suso, en roeien terug naar Pokhara city. Daarna nog een kleine wandeltocht van een uurtje tot aan het hotel SAINO. Op de terugweg besluit ik nog even mijn mail te raadplegen. Nadat ik reeds een halfuurtje bezig ben aan een tekst, floept plots de electriciteit overal in Pokhara uit. De uitbater heeft vergeten zijn noodstroombox aan te leggen en ik ben dus weeral eens alles kwijt (dagelijks zijn er electriciteitspannes in nepal).
Zonder zaklamp trek ik in het pikkedonker naar het hotel op de tast om putten, drempels en koeievlaaien zoveel mogelijk te ontwijken. Wanneer ik mensen in de verte hoor afkomen, knipper ik even met mijn aansteker om te waarschuwen want ik ben mijn zaklampje vergeten. Ik ben opgelucht wanneer ik eindelijk in het hotel arriveer.
De panne duurt uiteindelijk nog 3 volle uren en dus hebben we een romantisch etentje bij kaarslicht: bruine broodjes, een stukje yakkaas en een pint bier... we blijven Belgen he!!!
 
YakYakYak en Yeti


08:38 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

leuke verslagen Dag Johan, amai al die verhalen en zo herkenbaar. Eindelijk heb ik de tijd genomen om jou verhalen te lezen. Ik voel de rust en de sfeer uit nepal zo in mijn huis binnendringen. Het is echt een leuk gevoel.
Ook de foto's geven zo goed weer wat jullie daar allemaal beleven. Blijf genieten van je verblijf ginder.
Als het een troost mag zijn ten aanzien van jullie moesson. Hier is het vandaag ook aan het regelen. Groetjes

Gepost door: Joëlle Verbeeck | 05-10-03

proeven, voelen en genieten Dag Johan,
Gisteren heb ik jullie webstek voor het eerst 'ontdekt'. Ik vond het zo mooi, en ze sprak me zo aan, dat ik vandaag alweer een bezoek breng!
Jullie slagen er duidelijk zeer goed in om ervan te proeven, te voelen, te doorgronden en te genieten. Groetjes

Gepost door: Jan De Schutter | 17-10-03

De commentaren zijn gesloten.