06-11-03

SWAYAMBHU en CAROLINE REVISITED...

Ook als je je buik vol hebt van tempels -zoals wij stilaan- blijft een bezoek aan Swayambhu(nath), gelegen op een heuveltop ten noorden van de stad, zeker de moeite waard.
De eeuwenoude stoepa is de belangrijkste uiting van boeddhistische symboliek in Nepal en bovendien de bron en de centrale locatie van de scheppingsmythe van de vallei van Kathmandu. Er zijn aanwijzingen dat de heuvel al werd gebruikt voor animistische riten voordat het Boeddhisme zo 'n 2000 jaar geleden in de vallei werd geintroduceerd. Tantristische Boeddhisten beschouwen de stoepa als het voornaamste 'krachtpunt' in de vallei. Bovendien is de stoepa in tegenstelling tot die van Boudha, omgeven door tientallen kleinere tempeltjes, ook hindoeistische, en prachtige beelden van o.a. Tara, Manjushri, Laxmi enz. We zijn een beetje lui en daarom citeren we maar uit onze Rough guide over Nepal...
 
De Bron
 
Volgens Boeddhistische geschriften was de Kathmanduvallei ooit een door slangen bevolkt meer (geologen bevestigen dat!). Eenennegentig eonen geleden verscheen er een perfecte, stralende lotusbloem op het oppervlak van het meer, die volgens de goden Swayambhu (of 'zelf geschapen') was, de abstracte essentie van het boeddhadom. Manjushri, de bodhisattva van de kennis en de wijsheid, trok zijn vlammend zwaard en hakte een kloof bij Chobar, ten zuiden van Kathmandu, om het meer te laten leeglopen en de mensen in staat te stellen Swayambhu te aanbidden. Toen het water zakte, bleef de lotus liggen op de top van een heuvel, waar Manjushri een heiligdom oprichtte. Vervolgens zorgde hij ervoor dat de vallei werd verlost van de slangen (de nag-geesten gingen ondergronds en mogen niet gestoord worden) en stichtte er de eerste beschaving.
 
MANDALA...
 
De ogenschijnlijke simpele vorm van de stoepa verhult een ongelooflijk complexe voorstelling van de boeddhistische kosmologie, en eromheen lopen -in de richting van de wijzers van de klok- heeft tot doel daarover na te denken. De eenvoudig witgekalkte koepel symboliseert de baarmoeder of schepping. De nissen op de kardinale punten bevatten beelden van dhyani of mediterende boeddha's die de 4 elementen uitbeelden (aarde, water, lucht en vuur), terwijl een vijfde, onder een hoek geplaatst, de hemel of de ruimte vertegenwoordigt. Zoals de kleuren van de regenboog voortkomen uit de breking van puur wit licht, zo vertegenwoordigen ze elk een ander aspect van de Boeddha. De stand van de handen (mudra's), de kleuren en de 'voertuigen' (de dierenbeelden) en de vrouwelijke tegenhangers op de subkardinale punten bevatten evenvele aanwijzingen op het pad naar verlichting of Nirvana.
Binnen het Tantrisme vertegenwoordigen de vrouwelijke tegenhangers het wijsheidsaspect dat moet verenigd worden met het door mededogen gekenmerkte mannelijke aspect.
Een spits met gouden schijven boven op een zuil vertegenwoordigt de 13 stappen op weg naar verlichting. De paraplu helemaal bovenaan staat voor het Nirvana en bevat volgens ingewijden een schaal met edelstenen."
 
Shantipur...
 
Een heiligdom rond de stoepa bevat nog een 1500 jaar oud mysterie dat we u niet willen onthouden. Het verhaal wil dat Shanti Shri, een heilig man uit de 5e eeuw, zich in een kelder onder het tempeltje heeft laten insluiten om te mediteren, met de belofte pas weer te zullen verschijnen wanneer de vallei hem nodig heeft. Commentatoren hebben geschreven dat hij vervolgens een mystieke staat van onsterfelijkheid heeft bereikt en volgens vrome gelovigen zit hij daar nog steeds. We kwamen hem echter spijtig genoeg niet tegen!..
Koning Pratap Malla die in 1658 het vertrek binnen ging om magische hulp in te roepen tegen een aanhoudende droogte, beleefde echter Indiana Jonesachtige avonturen. Volgens de geleerde Keith Dowman vertelde de koning hoe hij alleen naar binnen ging en afdaalde naar het tweede onderaardse niveau. In het eerste vertrek kwamen 'vleermuizen zo groot als vliegers of haviken' het licht doden. Terwijl in het tweede vertrek 'spoken, vleesetende geesten en hongerige gedaanten kwamen bedelen', vastgrijpend wie hen niet tot bedaren wist te brengen. Over het derde vertrek zei hij: "Als je de slangen niet kalmeert door melk te schenken, komen ze achter je aan en binden je vast. Als je ze rustig hebt gemaakt, kun je over ze heen lopen." Uiteindelijk vond Pratap Malla de heilige, die bijna een skelet was geworden en werd beloond met een nag- of slangenembleem om regen mee te maken...
 
Rough Guide to Nepal blz 115-118
 
Bij de afdaling van de trap met meer dan 300 treden komen allerlei verkopers van juweeltjes en andere spullen ons lastig vallen. De mensen met kraampjes zijn eerder rustig en dringen niet zo aan, maar sommige rondlopende Tibetaanse vrouwen plakken als vliegen aan je lijf, blijven je maar volgen en aandringen om te kopen en geven niet op. Ik besluit de truuk toe te passen van ' destabilization' zoals Coelho vertelt in zijn boek 'The Valkyries'.
Normaal converseren 2 mensen ongeveer op armlengte. 'Wanneer een van de twee de andere heel dicht nadert, wordt het denken van de ander in verwarring gestuurd.'
Ik neem de Tibetaanse plots vast bij de schouders, kijk haar recht in de ogen en vraag haar: "Hey, where do you come from? You're a nice lady! What do you want from me? Shall we go for a walk together?"... Het mens is compleet de kluts kwijt en laat me eindelijk los.
 
Beneden aan de trap eenzelfde scenario. Een loopjongen ronselt klanten voor een taxi en neemt plots mijn arm vast - iets waaraan ik meestal een hekel heb als vreemden me zo overvallen-. Ik maak me los uit zijn greep en begin een taichiachtige beweging te maken waarbij mijn vuist stopt op enkele centimeter van zijn gezicht. De man is compleet verrast en ik zeg hem: "Pas op als je zomaar iemand vastgrijpt op straat, het kan een karatekampioen zijn". Hij verschiet en dan laat ik los en vertel hem dat ik een grapje met hem uithaal, maar dat hij toch moet leren zich eens meer in te leven in de toeristen die voortdurend worden lastig gevallen voor van alles en nog wat en dat hij ook beleefd en zonder opdringerigheid zijn diensten kan aanbieden. We willen nog enkele tempels zien beneden en beloven hem straks te contacteren voor een taxi. De man blijkt een stroman en krijgt geld van de chauffeur voor zijn aangebrachte klanten (zo gaat dat hier). We vragen zijn taxichauffeur om zijn meter aan te leggen en hij antwoordt dat hij geen meter heeft. "OK -zeggen we- dan willen we uitstappen en een andere taxi zoeken!!" We openen het portier en dan roept hij plots: "Ok, OK, ik zal mijn meter aanleggen." We antwoorden: "Sorry maar als je liegt tegen ons, rijden we niet met je mee." en zoeken een andere taxi...
 

Chez caroline...

We vragen een andere taxichauffeur om ons te voeren naar Baber Mahal Revisited, een soort shoppingcenter in een voormalig gerestaureerd Ranapaleis, want we willen ons vroeger mislukte tochtje naar het restaurant 'chez Caroline' nog eens overdoen (zie elders op deze blog).
Er volgt een erg hobbelige rit doorheen de stad en weer geraakt de chauffeur het noorden kwijt. Uiteindelijk moeten we hem zelf de plaats aanwijzen met ons plannetje en komen we aan op een plaats waar hij tijdens de rit al eens voorbij kwam...
Ons geduld wordt na al die tijd beloond met een overheerlijke maaltijd met vegetarisch taartje, scampi's en tongen, frietjes zoals het hoort met echte zelfgemaakte mayonnaise en een overheerlijk slaatje met verse koriander, dille, warme camembert enz. kortom al die supersmaken die we reeds al die maanden toch wel een beetje hebben gemist. Ik neem er nog een echte verse italiaans gefilterde arabica koffie bovenop en een huis-sorbet met basilicum/citroen en abrikoossmaak en Pieter laat hem een bananasplit welgevallen.
Het leven kan heerlijk zijn op een terras in de zon in de magische stad Kathmandu.
 
Johan en Pieter (Comme chez soi!)

 



06:43 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

welkom thuis dag johan,
t is hier Joost, de broer van lieve de bleeckere, remember?
Hoorde dat je terug was van je avontuur.
We hebben dat met veel belangstelling gevolgd.
Er kwamen bij mij ook een helenoel herinneringen los. Ik heb immers ook ooit in die streken daar veretoefd... En ik mis het nog altijd.
Ik denk dat mijn zus wel een van jullie trouwste fans was, geregeld hield ze mij up to date van hoe het met jullie was.
Bon, voor mij begint er nu een ander avontuur, wel niet zo exotisch, maar toch. Sinds 4 weken wonen we nu in Madrid, een aangename verandering toch bij Chili.
En wat zijn de toekomstige plannen?
JOOST

Gepost door: joost de bleeckere | 11-11-03

De commentaren zijn gesloten.