"Indeed, hiking through Nepal or walking rural India, one begins to feel the blend of human and natural; spiritual and temporal; earth, hand and sky. His fingers muddy, the farmer points the way with his chin; her gate latched with a morning glory, the Buddhist nun goes about chanting sutras; strolling the countryside, the wandering saddhu is naked except for a gold watch; between Madonna and Sylvester Stallone hangs Vishnu's image; under the stars, between temple spires, a satellite dish points heavenward. All is eternal change, cosmic flow, brilliant fumble. Shiva dances, Kali rattles her necklace of skulls, Krishna's flute brings song into our hearts.
It is a strange thing to be born, a shock to walk into the mystery of life, to journey for awhile, then return to the elements.
While streams flow and rocks tumble, while soldiers lift arms and dictators fall, while oceans rise and dragonflies meander weightlessly, we sleep, wake, dream, stumble, pick ourselves up, and begin again. Hopefully each fall along the trail reveals a truth essential to human compassion."
John Brandi
                'Haiku from India and Nepal'
Excerpt from foreword

07:23 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |



En aan de oever van de Kali Gandaki...
Gevoed door de Natuur en de moeder-godin Annapurna
heb ik geworsteld
met mijn angsten
met mijn lusten
met mijn beperkingen en mijn zonden
met mijn heimwee en verlangen
met mijn eenzaamheid, pijn en verdriet
met mijn fantasieen
met mijn slapeloze ik
-vooral met mijn slapeloze ik!-
met mijn rusteloze ik
met mijn tomeloze ik
met mijn roekeloze ik...
En aan de oever van de Kali Gandaki
zat ik neer op een rots
en schreef ik een blad vol
en ik vertrouwde het toe
aan het kolkende water...
En toen ik -uitgeput-
de trappen naar de hemel
-steen voor steen-
heel langzaam ...
zag ik God
in de violette glans van de ogen
van een klein meisje
dat me zomaar zegende met een bloem...
En ik zag God
in de mystieke blik
van de hard werkende vrouw
die een zware kruik water
zo gracieus en in stilte
naar boven droeg..
En ik zag God
in de magische ogen
van de Shaiviet van 80
-mediterend in de zon op een rots-
die mijn handen las
en vertelde dat ik een 'goed' mens was...
Ik kon mijn ogen niet geloven!
En ik zag God in de sterren, in de maan en in de zon 
die elkaar afwisselden
boven de sneeuwwitte toppen
van de eeuwige Himalaya...
En aan de oever van de Kali Gandaki
zat ik neer
en ik weende...
 "They are like the mountains, I said.
The mountains are beautifull. Anyone who beholds them has to think about the grandness of creation.
They are living proof of the love that God feel for us, but their fate is merely to give testimony.
They are not like the rivers which move and transform what is around them."
By the river Piedra I sat down & wept, Paulo Coelho...
By the Kali Gandaki
I have struggled
my fear
my desire 
my limitations and my sins
longing for home
my solitude and suffering
my fantasies
insomnia - those sleepless nights
wrestled with my restless, reckless self
and by the Kali Gandaki I sat down 
and in the rushing river
saw my words take flight
climbing the stairway to heaven
-step by step-
real slow
I saw God
in the violet shining eyes
of a little girl
She blessed me with a flower
and I saw God
in the mysterious glance
of a woman
as she carried the vase
up the stairs
so gracefully
so quietly
I saw God
in the magical eyes
of the Shivaite of 80
-meditating in the sun on a rock-
in the lines of my hands
he read my fortune
and when he told me I was "a good man"
I could not believe my eyes
I saw God
in the stars and the moon and the sun
above the Sierra Nevada
of the eternal Himal-alaya
and by the Kali Gandaki
I sat down
and cried
translated by Pieter
PS. Sorry folks, but that's all! De rest van de 'trek' valt gewoon niet na te vertellen. Maar kijkt u vooral uit naar het digitale fotoverslag van Pieter...
Indijohana Jones!
woensdag 22 oktober 2003


07:14 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |