28-10-03

ANNAPURNA SOUTH I PRESUME










07:04 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-10-03

BRANDI...

"Indeed, hiking through Nepal or walking rural India, one begins to feel the blend of human and natural; spiritual and temporal; earth, hand and sky. His fingers muddy, the farmer points the way with his chin; her gate latched with a morning glory, the Buddhist nun goes about chanting sutras; strolling the countryside, the wandering saddhu is naked except for a gold watch; between Madonna and Sylvester Stallone hangs Vishnu's image; under the stars, between temple spires, a satellite dish points heavenward. All is eternal change, cosmic flow, brilliant fumble. Shiva dances, Kali rattles her necklace of skulls, Krishna's flute brings song into our hearts.
It is a strange thing to be born, a shock to walk into the mystery of life, to journey for awhile, then return to the elements.
While streams flow and rocks tumble, while soldiers lift arms and dictators fall, while oceans rise and dragonflies meander weightlessly, we sleep, wake, dream, stumble, pick ourselves up, and begin again. Hopefully each fall along the trail reveals a truth essential to human compassion."
 
John Brandi
EMPTY MOON: BELLY FULL
                'Haiku from India and Nepal'
Excerpt from foreword










07:23 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-10-03

LIFE IS A ROLLERCOASTER...JUST GOT TO RIDE IT...

En aan de oever van de Kali Gandaki...
 
Gevoed door de Natuur en de moeder-godin Annapurna
heb ik geworsteld
met mijn angsten
met mijn lusten
met mijn beperkingen en mijn zonden
met mijn heimwee en verlangen
met mijn eenzaamheid, pijn en verdriet
met mijn fantasieen
met mijn slapeloze ik
-vooral met mijn slapeloze ik!-
met mijn rusteloze ik
met mijn tomeloze ik
met mijn roekeloze ik...
 
En aan de oever van de Kali Gandaki
zat ik neer op een rots
en schreef ik een blad vol
en ik vertrouwde het toe
aan het kolkende water...
 
En toen ik -uitgeput-
de trappen naar de hemel
-steen voor steen-
heel langzaam ...
opklom...
zag ik God
in de violette glans van de ogen
van een klein meisje
dat me zomaar zegende met een bloem...
 
En ik zag God
in de mystieke blik
van de hard werkende vrouw
die een zware kruik water
zo gracieus en in stilte
naar boven droeg..
 
En ik zag God
in de magische ogen
van de Shaiviet van 80
-mediterend in de zon op een rots-
die mijn handen las
en vertelde dat ik een 'goed' mens was...
Ik kon mijn ogen niet geloven!
 
En ik zag God in de sterren, in de maan en in de zon 
die elkaar afwisselden
boven de sneeuwwitte toppen
van de eeuwige Himalaya...
 
En aan de oever van de Kali Gandaki
zat ik neer
en ik weende...
 
Johan
 
 "They are like the mountains, I said.
The mountains are beautifull. Anyone who beholds them has to think about the grandness of creation.
They are living proof of the love that God feel for us, but their fate is merely to give testimony.
They are not like the rivers which move and transform what is around them."
 
By the river Piedra I sat down & wept, Paulo Coelho...
 
By the Kali Gandaki
I have struggled
with 
my fear
my desire 
my limitations and my sins
longing for home
 
struggled
with
my solitude and suffering
my fantasies
insomnia - those sleepless nights
wrestled with my restless, reckless self
 
and by the Kali Gandaki I sat down 
and in the rushing river
saw my words take flight
 
Exhausted
climbing the stairway to heaven
-step by step-
real slow
I saw God
in the violet shining eyes
of a little girl
She blessed me with a flower
 
and I saw God
in the mysterious glance
of a woman
as she carried the vase
up the stairs
so gracefully
so quietly
 
I saw God
in the magical eyes
of the Shivaite of 80
-meditating in the sun on a rock-
in the lines of my hands
he read my fortune
and when he told me I was "a good man"
I could not believe my eyes
 
I saw God
in the stars and the moon and the sun
above the Sierra Nevada
of the eternal Himal-alaya
 
and by the Kali Gandaki
I sat down
and cried
 
translated by Pieter
 
 
PS. Sorry folks, but that's all! De rest van de 'trek' valt gewoon niet na te vertellen. Maar kijkt u vooral uit naar het digitale fotoverslag van Pieter...
 
Indijohana Jones!
woensdag 22 oktober 2003
Pokhara
 
 
 

 






07:14 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

04-10-03

GONE TREKKING

   To the awakened reader it will soon be obvious that we, the originators of this blog, are on hiatus. We are taking a vacation from our vacation. We have left on our first trek, to Jomosom. We will have more news and pictures upon our return in about three weeks. Stay tuned.
   Ke garne. Ma janchu to ghumnu.
 
         Janssen and Janssens.

05:39 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-10-03

PICTURE PERFECT

Postcard from Pashupathinath

07:55 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-10-03

POSTCARD FROM THE EDGE


at Swayambunath


08:19 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Maya Devi Guest House & Restaurant


08:14 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-09-03

JEANMARC, SUSO et MAYA DEVI...

Een doordeweekse dag in Nepal en we huren een roeibootje voor een half dagje. De 'Gautama 1' brengt ons uiteindelijk naar een pleisterplaats 'Maya Devi' aan de rand van de weg die langs het Fewameer kronkelt.
Het plaatsje heeft iets oud-authentiek met zijn 5 gezellige, roestbruine logeer-bamboehutjes met een strooien dakje.
De vrouwen zijn bezig een tuintje aan te leggen als we het bootje aanmeren.
Jean-Marc, fransman, ex-stuntman en bodyguard, wereldreiziger en fulltime 'bonvivant' komt aangereden met zijn Royal Enfield Thunderbirdmotor 350 en is blij les belges terug te zien.
Normaal is het erg druk in Maya Devi, maar vandaag zijn we voorlopig de enige klanten. We installeren ons op het gezellige terras met zicht op de rijstvelden en het uitgestrekte meer. Vrouwen in rode sari met zware manden op de rug passeren als een lint langs de weg.
Jean-Marc, eind veertiger, heeft sedert enkele weken nog maar 'de baraque' overgenomen en met zijn entoesiasme en levenservaring probeert hij stap-voor-stap een goeie mix te realiseren van Nepalese tradities en smaken en behoeften van westerse reizigers.
Vooral op het vlak van voeding geraakt het plaatsje op korte termijn en via mond-aan-mond reclame snel gereputeerd.
We bestellen een soep van kip en champignons en een schoteltje frietjes (we blijven belgen) gemixt met hartige kruiden en wat groenten. Als toetje kiezen we voor een 'appeltaart a la francaise'...; een heerlijke mengeling van kruimel- en andere deeg en ook de appeltjes van Pokhara smaken subliem.
JeanMarc serveert er een schoteltje mierzoete streek-natuurhoning bij die ons gehemelte streelt langs alle kanten. We drinken er een gezonde verse gember-hot lemon drankje bij.
Spencer, een Engelsman, die we een weekje eerder voor het eerst hebben ontmoet toen hij er een busrit van 21 uren had op zitten, heeft ondertussen al een betere kleur gekregen. Hij vervoegt ons gezelschap. De patron, Jean-Marc heeft een creatieve kijk op zaken doen in Nepal maar klaagt over zijn gevecht met de papieren tijgers, de bureaucratie en de corruptie. Ook over zijn reizen naar India heeft hij curieuse en spannende verhalen te vertellen.
Hij doet dat 'a la francaise'... met heel veel humor en charme... Hij is de perfecte gastheer maar heeft wel eens je hulp nodig om de rekening op te maken.
Op enkele weken tijd is het plaatsje, dat toch enkele kilometer van het centrum verwijderd is, uitgegroeid tot een ontmoetings-trefpunt voor rare vogels van allerlei pluimage!
Veel gewone toeristen rijden of stappen er voorbij zonder zelfs het idyllische plaatsje op te merken.
Maar reizigers zoals wij met een zee van tijd en die zich ter plaatse wat aanpassen, weten het te vinden en komen er terug om te kletsen en te lachen en naar goeie muziek te luisteren.
De namiddag trekt langzaam voorbij als een eeuwigdurende vakantiedag: relax en cool! De moesson heeft nog wat naweeen en het begint wat te druppelen. We nemen afscheid van Jean-Marc en zijn lieftallige nepalese vriendin, Suso, en roeien terug naar Pokhara city. Daarna nog een kleine wandeltocht van een uurtje tot aan het hotel SAINO. Op de terugweg besluit ik nog even mijn mail te raadplegen. Nadat ik reeds een halfuurtje bezig ben aan een tekst, floept plots de electriciteit overal in Pokhara uit. De uitbater heeft vergeten zijn noodstroombox aan te leggen en ik ben dus weeral eens alles kwijt (dagelijks zijn er electriciteitspannes in nepal).
Zonder zaklamp trek ik in het pikkedonker naar het hotel op de tast om putten, drempels en koeievlaaien zoveel mogelijk te ontwijken. Wanneer ik mensen in de verte hoor afkomen, knipper ik even met mijn aansteker om te waarschuwen want ik ben mijn zaklampje vergeten. Ik ben opgelucht wanneer ik eindelijk in het hotel arriveer.
De panne duurt uiteindelijk nog 3 volle uren en dus hebben we een romantisch etentje bij kaarslicht: bruine broodjes, een stukje yakkaas en een pint bier... we blijven Belgen he!!!
 
YakYakYak en Yeti


08:38 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-09-03

Pokhara Lakescene

 
 
 
 
 
Simple pleaures are the best.

09:21 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Annapurna dawn


 
 
 
 
 
 
 
 
"Good morning, good morning, good...
Nothing to say but it's okay ( One picture is worth a thousand words )
Nothing to do, it's up to you ( Hey, I've got nothing to do today but smile )"

De legende...
 
"Een veel aanbeden vorm van de godin Parvati is Annapurna, de godin van het dagelijks brood. Zij wordt meestal zittend afgebeeld, met ofwel twee potten voedsel in haar handen , dan wel een grote lepel.  De oorsprong van Annapurna is te vinden in een van de vele echtelijke twisten tussen Shiva en Parvati.

Shiva, als bedelasceet, moest zijn familie onderhouden door te bedelen voor voedsel.
Op een dag had hij echter te veel geestverruimende middelen gerookt en was niet in staat om uit bedelen te gaan. Al het voedsel was echter al opgegeten door de hongerige kinderen Ganesha en Karttikeya en door hun rijdieren, de rat en de pauw, waardoor er voor de ouders niets meer over was. Shiva zat te mokken en vroeg zichaf waarom hij nu honger moest lijden, terwijl alle andere goden baadden in weelde.
De wijze Narada verscheen toen voor hem en zei dat het allemaal de schuld van Parvati was : "Een goede vrouw brengt geluk, maar een slechte vrouw ellende. Kijk maar naar Vishnu. Die is gehuwd met Shri en sindsdien heeft hij alles wat hij maar wenst." Hierna ging Narada naar de keuken, waar hij Parvati hongerig en ellendig aantrof. Aan haar vertelde de wijze dat het allemaal aan haar echtgenot lag.
"Een goede echtgenoot zorgt  goed voor zijn familie. Kijk maar naar Sarasvati : die is getrouwd met Brahma, de schepper, en zij heeft het goed. Goedbeschouwd is jouw echtgenoot een ellendeling, die niet voor zijn gezin kan zorgen."

Parvati dacht over deze woorden na en besloot Shiva te verlaten.
De volgende dag, toen Shiva weer aan het bedelen was, pakte zij haar kinderen en vertrok naar het huis van haar ouders.
Nu kreeg Narada het een beetje benauwd, want hij had niet gedacht dat het zover zou komen en hij was bang voor de woede van Shiva.
Hij praatte opnieuw met Parvati en zei dat Shiva weliswaar slechte eigenschappen had, maar dat hij ook zijn goede kanten had, waar alle goden hem om benijdden. Hij adviseerde haar Shiva voor te zijn en de huizen waar hij ging bedelen voor hem te bezoeken en het voedsel in te zamelen.
Dat deed zij en toen Shiva met een lege bedelnap thuiskwam, hongerig en treurig, kon zij hem het door haar verzamelde voedsel aanbieden.
Shiva was hierdoor zo aangedaan dat hij speciaal voor deze gelegenheid een speciale verschijningsvorm va,n Parvati creëerde :  Annapurna, de voedster...
"



09:13 Gepost door johanpieter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |